Jesteś tutaj: Te miasta warto zobaczyć
WYPOŻYCZ POJAZD
Miejsce i data odbioru
Miejsce i data zwrotu

Wypożyczalnia samochodów Gliwice

Wypożyczalnia Samochodów Vivacar zaprasza do odwiedzenia Gliwic.

Wypożycz auto w Jeleniej Górze i pojedź tam !

Gliwice to miasto położone w południowej Polsce, na Górnym Śląsku, w województwie śląskim, na Wyżynie Śląskiej, nad rzeką Kłodnicą. Siedziba władz ziemskiego powiatu gliwickiego oraz kurii diecezji gliwickiej.

Pierwsza wzmianka o mieście Gliwice pochodzi z 1276 roku. Było wówczas częścią rozbitej na dzielnice Polski.

Miasto powstało na przecięciu się ówczesnych szlaków handlowych z Krakowa do Wrocławia oraz z Węgier i Moraw dalej na północ.

W czasach Mieszka Plątonogiego, wnuka Bolesława Krzywoustego ziemia gliwicka leżała w obrębie księstwa opolsko-raciborskiego. W 1289 roku po podziale księstwa pomiędzy czterech synów stała się odrębnym księstwem.

Księstwo gliwickie jako lenno przeszło pod panowanie Wacława II Czeskiego (władca Czech 1278-1305, władca Polski 1291-1305). Jego syn, Wacław III, w latach 1305-1306 również był jednocześnie władcą Czech i Polski. Władysław I Łokietek (władca Polski 1306-1331) nie zdołał włączyć Śląska w granice zjednoczonej Polski. Ponieważ Czechy (od 1085) były lennem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, również Gliwice znalazły się pośrednio w niemieckiej strefie wpływów. W tym czasie tereny te słynęły z hodowli ryb, młynarstwa, uprawy chmielu oraz produkcji i sprzedaży piwa.

W 1430 roku miasto stanowiło bazę stronnika husytów, litewskiego księcia Zygmunta Korybutowicza.

W 1431 roku wybudowano mury miejskie.

Od 1569, w wyniku energicznych działań obywateli, Gliwice posiadały status wolnego miasta, podległego jednak koronie czeskiej.

W 1601 pożar zniszczył całe miasto.

W 1626 (w czasie wojny trzydziestoletniej) katolickie miasto było oblężone przez protestanckie wojska duńskie pod wodzą Ernsta von Mansfelda (1580-1626). Według miejscowych podań w obronie Gliwic pomagały kobiety, wylewające na atakujących gorącą kaszę (jedną z nich przedstawia rzeźba na narożniku kamienicy przy ul. Plebańskiej). Do zwycięstwa miała się też przyczynić Matka Boska, ukazując się ponad murami obronnymi, aby odstraszyć najeźdźców – ślad przekonania o nadprzyrodzonej interwencji widać w herbie nadanym przez cesarza Ferdynanda II Habsburga w 1629 (funkcjonował do 1945).

W 1683 przez miasto przeszły wojska Rzeczypospolitej, zmierzające na odsiecz Wiedniowi. Król Jan III Sobieski nocował w klasztorze franciszkanów (obecnie budynek należy do redemptorystów) przy kościele Podwyższenia Krzyża Świętego, a jego wojska biwakowały na polach podgliwickich Szobiszowic.

W 1742 Gliwice w wyniku wojen śląskich z Austrią znalazły się w granicach Królestwa Prus.

W 1792 rozpoczęto budowę Kanału Kłodnickiego, będącego ważną trasą, łączącą Górny Śląsk z Odrą. Wydarzenie upamiętnia fontanna z Neptunem z 1794, a budowę kanału ukończono w 1822.

W 1796 w „Królewskiej Hucie” uruchomiono pierwszy na kontynencie europejskim wielki piec opalany koksem – według wzorców z Wysp Brytyjskich. Budowę urządzenia nadzorował Szkot, John Baildon.

W Gliwicach zaczęły powstawać liczne polskie organizacje patriotyczne i społeczno-kulturalne. Między innymi w 1919 roku reaktywowano Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, utworzono takie organizacje jak: w 1918 roku polska Straż Obywatelska, w 1918 roku Związek Wojacki, od stycznia 1919 roku Komendę Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, od 1919 roku Towarzystwo Oświaty na Śląsku im. św. Jacka, od 1919 roku Towarzystwo Czytelni Ludowych, Związek Towarzystw Polek, Koła Śpiewacze „Cecylia” i „Ligia”, Towarzystwo Polskiej Młodzieży im. św. Alojzego, Uniwersytet Ludowy, Bank Ludowy.

Decyzją konferencji pokojowej w Wersalu w 1919 roku o przynależności państwowej Gliwic miał zdecydować plebiscyt. Odbył się on 20 marca 1921 roku. W powiecie gliwicko-toszeckim plebiscyt wypadł korzystnie dla Polski, w samych Gliwicach jednak większość głosów uzyskali Niemcy. W trakcie III powstania śląskiego miasto ominęły walki powstańcze. Do potyczek doszło na przedmieściach i w całym powiecie toszecko-gliwickim. W czerwcu 1921 roku do Gliwic wjechały czołgi angielskie, a na tereny powiatu wkroczyły wojska alianckie. Postanowieniem naczelnego dowództwa sił sojuszniczych Gliwice i Zabrze znalazły się znów pod przejściowym zarządem francuskim. W II i III powstaniu śląskim miasto było blokowane przez powstańców śląskich, jednak w III powstaniu miały miejsce walki z polskimi funkcjonariuszami Policji Górnego Śląska na terenie koszar. Na mocy decyzji o podziale terenu plebiscytowego, którą podjęła Rada Ligi Narodów, a zatwierdziła Rada Ambasadorów w październiku 1921 roku, Gliwice pozostały w granicach Niemiec (Republiki Weimarskiej). 18 kwietnia 1922 roku został przez Niemców zamordowany dr Wincenty Styczyński, które to wydarzenie wywołało wielkie oburzenie wśród polskiej ludności miasta. Miasto zostało jednym z centralnych miast niemieckiej części Górnego Śląska, podczas gdy oficjalną stolicą rejencji było Opole. Jednak to właśnie w Gliwicach, ze względu na silne uprzemysłowienie i bliskość nowej granicy, mieściły się siedziby wielu instytucji i organizacji, między innymi spółek, koncernów, zarządów okręgowych górnictwa i hutnictwa, związków zawodowych robotników i pracodawców, Górnośląskiej Spółki Brackiej i Związku Górnośląskiej Szkoły Górniczej, a także dyrekcje zarządów dóbr Ballestremów i Schaffgotschów. W 1924 roku włączono w obręb miasta port w Łabędach, a w 1927 roku okoliczne wsie i osiedla: Ligotę Zabrską (Ellguth Zabrze, później Steigern), Sośnicę (Sossnitza, później Oehringen), Szobiszowice (Petersdorf), Wójtową Wieś (Richtersdorf) i Żerniki (Zernik, później Gröling).

Wstrzymanie przez Niemcy w 1925 roku importu węgla z Polski przyczyniło się do polepszenia zbytu węgla wydobywanego w prowincji górnośląskiej. Ponadto kapitał niemiecki intensywnie wspierał, kosztem wielu milionów marek, tereny niemieckiego Górnego Śląska graniczące z Polską. Uchwalony został program „Pomocy dla Niemieckiego Wschodu”, który miał z jednej strony pokazać zainteresowanie Rzeszy tym regionem, z drugiej zaś zahamować ucieczkę ze Śląska na Zachód. Obejmował on między innymi budowę nowych osiedli mieszkaniowych, gmachów publicznych, włączania do Gliwic, Zabrza i Bytomia okolicznych osad robotniczych.

31 sierpnia 1939 roku sfingowano napad na ówczesną radiostację gliwicką. Miał to być pretekst do napaści wojsk niemieckich na Polskę. W latach wojny przemysł miasta był nastawiony na produkcję zbrojeniową. W Gliwicach powstały cztery filie obozu Auschwitz-Birkenau, które były źródłem taniej siły roboczej. Z 23 na 24 stycznia 1945 roku Gliwice, jako pierwsze z dużych miast niemieckiego Górnego Śląska, zostały zajęte przez Armię Czerwoną. Armia Czerwona spaliła dwa największe miejscowe kina, teatr miejski, hotel Haus Obesrchlesien, kaplicę św. Małgorzaty, katolicki sierociniec, zdewastowano palmiarnię i podłożono ogień na rynku.

Żołnierze sowieccy wzięli na mieszkańcach miasta krwawy odwet za niemieckie zbrodnie na Wschodzie. Gwałty, rozstrzeliwania, plądrowania trwały przez kilka pierwszych tygodni sowieckiej okupacji. W dzisiejszej dzielnicy Bojków (Schönwald), w której ze strony mieszkańców nie padł ani jeden strzał, czerwonoarmiści zabili około 200 cywilów. W sumie na terenie Gliwic od stycznia do marca zginęło 1500-3000 mieszkańców.

Od końca stycznia do marca 1945 roku władzę nad miastem sprawowała Komendantura Wojenna Armii Czerwonej. Wojsko zajęło wszystkie budynki użyteczności publicznej na szpitale wojskowe i punkty kwaterunkowe. W dawnej siedzibie Gestapo przy ul. Zygmunta Starego ulokowała się tajna sowiecka policja polityczna NKWD. W lutym 1945 roku wywieziono do pracy w kopalniach, w głębi ZSRR większość zdolnych do pracy mężczyzn. W marcu 1945 roku do Gliwic przyjechali polscy urzędnicy. Rozpoczęto unifikację miasta z państwem polskim. W połowie roku postanowiono, że Gliwice staną się siedzibą Politechniki Śląskiej. Do Gliwic przybywali wówczas Polacy ze Lwowa i tzw. Kresów Wschodnich. Oprócz nich dużo osadników pochodziło z Zagłębia Dąbrowskiego, Małopolski i Polski Centralnej. Do końca 1946 roku wysiedlono z miasta Gliwiczan przyznających się do niemieckości, względnie uznanych za Niemców (czyli zdecydowaną większość zasiedziałych mieszkańców miasta).

 

W Gliwicach warto zobaczyć:

  • Zamek w Gliwicach – warownia była elementem średniowiecznych obwarowań miasta. Obecnie to jeden z oddziałów Muzeum w Gliwicach.

  • Radiostacja w Gliwicach – wieża antenowa jest najwyższą drewnianą konstrukcją na świecie.

  • Katedra Św. Apostołów Piotra i Pawła – kościół wybudowany pod koniec XIX wieku w stylu neogotyckim.

  • Kościół Wszystkich Świętych – najstarsza świątynia w mieście, wybudowana w XV wieku w stylu gotyckim z gwiaździstym sklepieniem.

  • Ratusz – stoi na Rynku, który zachował cechy średniowiecznej zabudowy. Ratusz znajduje się w centralnym miejscu Rynku a obecny kształt zyskał w XX wieku.

  • Fragmenty murów obronnych.

  • Palmiarnia - położona w Parku Chopina, blisko centrum. W tym miejscu można zobaczyć egzotyczne gatunki roślin i zwierząt.

  • Centrum Wspinaczkowe „Fabryka Mocy”

  • Park Fryderyka Chopina

  • Park Adama Mickiewicza

  • Marina Gliwice – powstała przy porcie, można w tym miejscu wypożyczyć sprzęt wodny.


Wypożyczalnia Samochód Vivacar serdecznie zaprasza!

Posiadamy szeroką ofertę świadczonych usług. Specjalnie dla naszych klientów proponujemy: „door to door”, wynajem długoterminowy samochodu, pomoc drogową, transport osób z kierowcą na życzenie. Nasze auta są bardzo nowoczesne i komfortowo wyposażone z silnikami benzynowymi oraz diesla, z automatycznymi i manualnymi skrzyniami biegów w wersjach sedan i kombi. Z Vivacarem jazda samochodem będzie bezpieczna i przyjemna.


GDZIE NAS ZNALEŹĆ
PUNKTY WYNAJMU NASZYCH POJAZDÓW
do góry